[toespraak van Veer Dusauchoit op 25 januari 2009 aan het verdwenen fietspad aan de Omleiding; foto's vind je hier] Bij koude winterdagen hoort een hoopvol, warm verhaal: er was eens… Er was dus eens een gemeente waar het goed was om wonen. En dus ook om te fietsen! Kleine en grote mensen fietsten er veel en graag. Ze wisten immers hoe goed dat was voor hun gezondheid, het milieu, en ja, zelfs voor hun portemonnee. En natuurlijk werden ze hierin volop gesteund door de beleidsmakers, een Vlaams Gewest en een plaatselijk college vol fietservaringsdeskundigen bij uitstek, die het fietsen stimuleerden dat het een lust was.

Veilige fietspaden waren er in overvloed. Bij elke heraanleg van wegen en straten stond fietsveiligheid met stip genoteerd op 1 en werd er geluisterd naar wie het kon weten: de fietsers. En als er al eens een pak sneeuw viel, dan werden de fietspaden snel en vakkundig sneeuwvrij gemaakt.
Kleine kinderen fietsten naar hun kleine, fijne, lagere school in de buurt. Autoachterbankzitten vonden ze maar niks.
En de grotere kinderen, eindelijk het kleine grut en de ouderlijke vleugels al wat ontgroeid, fietsten samen naar de naastgelegen stad. Veel gezelliger dan in zo’n sardienenbus en lekker zelfstandig. Van en naar school of van en naar de sportclub, fuifzaal of jeugdbeweging: was het uur van thuiskomst nog een heikel punt, de vervoerswijze zeker niet.
Fietsongevallen waren enkel iets ‘van horen zeggen’.

Er was eens…zo beginnen sprookjes, maar eindigen ze ook zo? Is dit sprookje zo oud en vooroorlogs als dit fietsmonument? Of even robuust en duurzaam als deze fiets en zo springlevend als de toekomstdroom die het verwoordt?
Dan toch maar even kijken naar de realiteit vandaag?
• Hebt u zich ook verslikt op die zonnige lentemorgen in 2007, bij de vaststelling dat dit fietspad, verdwenen was? Onaangekondigd en ongemotiveerd?
• Kan u ook niet begrijpen dat fietsers nu onnodig moeten oversteken, een smal dubbelrichtingfietspad moeten gebruiken; en fietsers en ‘niet meer zo snelle’ senioren met 8 seconden groen licht niet genoeg tijd hebben om even verder een veilige oversteek te kunnen maken?
• Bent u ook geraakt door de vele fietsongelukken in en rond Herent van de afgelopen maanden?
• Zal u ook nooit toegeven aan het cynisme dat een mensenleven een tol kan zijn die we voor wat dan ook moeten of willen betalen?
• Gelooft u ook in het recht dat onze kinderen op een veilige manier van Herent naar Leuven moeten kunnen fietsen?
• Hoort en leest u ook dat het Herents gemeentebestuur en het Vlaamse Gewest in woorden reeds anderhalf jaar onze visie delen en fietsveiligheid beloven, maar in daadkracht tekort schieten?

Beste fietsvrienden, wij brengen vandaag, samen met vele sympathisanten, toch een positief en hoopvol verhaal. Wij geloven namelijk dat fietsveiligheid noodzakelijk is én haalbaar.
Daarom vraagt Groen! Herent voor de zoveelste maal de dringende heraanleg van dit enkelrichtingfietspad naar Leuven.
Daarom rollen wij vandaag symbolisch deze groene loper uit, als teken van onze overtuiging dat dit fietspad er moet komen, dat de politieke wil in Herent en Vlaanderen moet aangescherpt en omgezet in daadkracht. De tijd van paraplupolitiek is wat ons betreft zijn houdbaarheidsdatum voorbij. Een brief hier, een overleg daar…, dat is voor ons ruim onvoldoende.
Daarom huldigen wij dit fietsmonument in, als eerbetoon aan de Herentse slachtoffers van fietsongelukken en met de belofte dat wij verder zullen ijveren, soms tegenstroom, om fietsveiligheid in Herent te realiseren.
Daarom heffen wij het glas op eenieder die haar of zijn verantwoordelijkheid neemt en beseft: het moet én het kan veiliger voor alle fietsers in 2009.

Namens Groen! Herent,
Veer Dusauchoit,
fractieleidster
0478/367051